شیوه‌های بنسای:

درختان در طبیعت در شرایط و موقعیت مختلفی رشد میکنند. بعضی از آنها عوامل رشدمناسب را در اختیار دارند در حالیکه

برخی از گیاهان در کوهستانها و مناطق شیبدار یا در کنار دریا و بادهای تند رشد میکنند. به همین دلیل مجبورند در برابر این عوامل نامساعد مقاومت کنند. این مسائل باعث تغییر شکل در گیاه میشود و شکلهای گوناگونی که غیرقابل شمارش هستند؛ پدید می آید. در یک بنسای خوب، سعی میشودکه از اشکال اصلی که در طبیعت وجود دارد تقلید شود برای انتخاب شیوه بنسای آگاهی از طبقه بندی آنها ضروری است.

بنسایهایی که زیر 15 سانتیمتر ارتفاع دارند بنسای مینیاتوری نامیده میشود

 

بن سای کوچک 15 تا 32 سانتیمتر ؛ بن سای متوسط 32 تا 60 سانتیمتر

و بن سای بزرگ بیش از 60 سانتیمتر ارتفاع دارند .

 

اندازه یک بن سای باید با اندازه یک درخت روییده شده در طبیعت متناسب باشد . برای مثال بوته‌هایی مانند رزهای پا کوتاه یا شاه پسند درختی ؛ وقتی به رشد کامل می رسند 5/0 تا 2 متر ارتفاع دارند. بنابراین برای بن ساهای مینیاتوری یا کوچک متناسب هستند درختانی که در طبیعت ارتفاع آنها به 2 تا 4 متر می رسد ؛ مثل ختمی درختی برای بن ساهای متوسط مناسب هستند . درختانی که تا ارتفاع زیادی رشد میکنند مثل چنار ؛ کاج ها و .......... برای بن ساهای بزرگ مناسب هستند.

انواع سبک:

1-     سبک ژاپنی و چینی: سهم ژاپنی ها در بن سای اشاعه و گسترش آن در غرب و سازه های زیبایی شناختی است و در این بین عمومیت دادن به هنر بن سای خارج نمودن از حوزه هنری چند هنرمند خاص از تلاش های چینی ها بوده است داستان های اسطوره ای و شکل دادن گیاهان به اشکال مختلف مثل شکل عجیب پرنده و حیوانات واژده ها از خصوصیت بن سای چینی است و شکل دهی ریشه و تنه به شکل حیوانات هنوز هم در چین مرسوم است و بن سای چینی برگرفته از قدرت خیال و داستان های اسطوره ای اژدهای آتشین و مارهای عظیم الجثه و مارپیچ است اما سبک ژاپنی بر پایه کل طبیعت استوار بوده و هنرمندان سعی می کنند کل طبیعت را بصورت کامل در یک درخت در داخل یک بشقاب به تصویر بکشند

2-     سبک بن سای غرب

بعد از جنگ جهانی دوم دیپلمات های غربی به کشورشان گیاهان بن سای را به عنوان سوغات و تحفه به ارمغان می بردندو همچنین غربی ها ابراز علاقه شدیدی به فرا گرفتن پرورش بن سای نشان دادند و اثر هایی خلق کردند که هنوز با گذشت زمان زنده و پا بر جاست مهاجرین رانده شده از ژاپن سهم بزایی در اشاعه و گسترش این هنر در کالیفرنیا آمریکا داشته اند تنوع در فرهنگ و آب و هوای کشورهای غربی تحول عظیمی در هنر بن سای به جا گذاشت و تکنیک و سبک های جدیدی به وجود آمد که تلفیقی از هنر چینی و ژاپنی می باشد امروزه دهها سمینار و نمایشگاه و تخصصی در غرب برگذار می شود و این هنر را روز به روز بهتر و بیشتر در معرض عموم می گذارند.

سبک هایی کاشت :

1 ) سبک های 2 تنه یا sowkan

در این سبک 2 تنه معمولاً از یک ریشه می روید .

 

2 ) سبک انبوه یا خوشه ای Kabodachi  :

در این سبک ، یک تنه مجموعه ای از چند دسته تنه کوچک را تشکیل می دهد .

3 ) سبک جنگلی یا گروهی yozeyo

این سبک شامل چند درخت مجزا که شکل یک جنگل بسیار زیبا می باشد . در این سبک تنوع درختان یکسان ، فاصله ها و اندازه ها نابرابر با کاشت نامتقارن می باشد . بیشتر درختان بزرگ را جلو و درختان کوچکتر را در عقب قرار دهید تا عمق جنگلتان بیشتر شود.

 

موارد کلیدی در انتخاب گیاه برای پرورش دادن:

در واقع چون بن سای بر اساس کار طولانی و مداوم بر روی گونه های گیاهی به وجود می آید پس ما باید قبل از انتخاب گیاه برای تربیت، محل نگه داری گیاه را «از نظر نور، رطوبت، دما» به خوبی بررسی شود و گاهی انتخاب شود که بیشترین سازگاری را با شرایط محیطی مورد نظر داشته باشد.

1، پرنور: در مناطق جغرافیایی ما یعنی در نیمکره شمالی اتاق هایی که رو به طرف جنوب هستند بیشترین برخورداری از نظر نور را دارند پس اگر منطقه مورد نظر نگه داری اتاق های رو به جنوب باشند باید در انتخاب گیاهان، گیاهانی را انتخاب کنیم که به نور به خوبی مقاوم باشند. «معمولاً گیاهان نیمه گرمسیری این مزیت را دارا می باشند» یعنی گیاهانی مثل: انار، انجیر، پسته، زیتون، نارون، گل کاغذی، لیمو، خرمالو، سیب، به ژاپنی، کاج.

2، کم نور: معمولاً اتاق های رو به شمال در منطقه نیم کره شمالی کم نور بوده و از نور مستقیم بهره مند نیستند پس اگر محل نگه داری گیاه بونسای این محل ها باشد باید گیاهان سایه پسند و آپارتمانی که به نور مستقیم احتیاجی ندارند مورد توجه باشند مثل سیکاس، فیکوس، مورد، افرا، آزالیا، سرخ دار

انتخاب درخت و نحوه به دست آوردن گیاه

انتخاب درخت :

بهترین درختان برای کاشت بونسای گروهی :

راش ، صنوبر ، نارون چینی ، افرا ، بلوط ، توس سفید .

بهترین درختان برای کاشت بونسای افتاده

افرای ژاپنی ، انجیر ، زالزالک ، سرو کوهی ، کاج سیاه ژاپنی ، آزالیا .

بهترین درختان برای کاشت بونسای روی صخره .

کاج کوهی ، سروکوهی ، شیر خشک کوهی ، نارون ، انجیر .

نحوه به دست آوردن گیاه

  نهال مورد  نظر باید در عین کامل بودن کوچک کوتاه و دارای ریشه های قوی و طول عمر دراز باشد باید در نظر داشت  فرق یک بن سای و یک درخت در یک باغ کوچکی و بزرگی آن هاست و گرنه بن سای از نظر شکل ظاهری فرقی با درخت طبیعی ندارد در واقع بن سای کوچک شده یک درخت بزرگ می باشد. انتخاب گیاه که به 3 روش انجام می گیرد:

1، انتخاب از طبیعت

 2، قلمه

3، کاشتن بذر

1،انتخاب از طبیعت:

روش سنتی بن سای از زمان های بسیار قدیم به شمار

 می آید که در این روش درخت را قبل از شروع رشد

 «بهار»انتخاب کرده وباید گیاه را طوری از خاک بیرون

 بیاوریم که مقداری از ریشه های فرعی متصل به ریشه

 عمودی «اصلی» باشند و گیاه را همراه با خاک اطراف ریشه به آرامی بیرون می آوریم تا صدمه به ریشه حراقل ممکن باشد بعد دور ریشه گیاه را برای انتقال با خزه نم دار می پوشانیم تا از ریشه محافظت نماید و کیاه مورد نظر را بعد از انتقال به جایگاه اصلی در گلدان های مخصوص بن سای کشت می کنیم به طور تقریبی بعد از 29ذروز گیاه شروع به رشد می کند و جوانه های کوچکی را تولید می کند هنگامی که جوانه های تازه و رشد کرده به ارتفاع حدود 5/2 میلی متر می رسند با فشار دادن وله کردن جوانه هاراهرس می کنیم تا از بین بروند(بااین طریق گیاه تشویق به تولیدهورمون اتیلن که یک تحریک کننده ومشوق پیری هست تولید میشود) حدود 2 تا 4 هفته بعد 1 تا3 جوانه تازه در جوار جوانه های قطع شده شروع به رشد می کنند که جوانه های تولید شده این بار خیلی بلند نخواهد شد بنا براین فاصله بین شاخه ها کوتاه شده و برگ هایی رشد می کنند که از حد طبیعی کوچکتر می باشند با فرا رسیدن فصل پاییز باید احتیاط های لازم را انجام داد تا گیاه خشک و یا یخ نزند و به طور مرتب آفتاب دهی شود در شروع فصل رشد بهار گیاه را باید مثل سال اول نشا کد که این کار که همراه با هرس ریشه نیز می باشد که 2 مزیت عمده دارد:

1-                 ظرف پر از ریشه شده و جایی خالی برای رشد ریشه های تازه و جود ندارد

2-                 حذف مقداری از ریشه ها و رویش ریشه ها جدید باعث خواهد شد که مواد به مقدار لازم جذب گیاه شود و از رشد بیش از حد جلوگیری می شود بعد از هرس ریشه بعد از 4 هفته بر روی گیاه جوانه های رشدی پدیدار می شود که باید هرس شود و بعد از 6 الی8 هفته بعد از انتقال باید تمام برگهای گیاه در مرکز ساقه به وسیله قیچی حذف شود با قیمانده برگها بعد از 2 الی 3 هفته پژمرده شده و می ریزد و گیاه به خزان مصنوعی و رکود می رود بعد از مدت رکود شاخه ها و برگ های جدید از جوانه های تازه به وجود می آید و این برگها کوچکتر از دفعه قبلی می باشند و به گیاه شکوه و جلوه تازه ای می دهد.

قلمه:

زمان قلمه گیری برای گیاهان نیمه خشبی اوایل بهار(قبل از باز شدن جوانه هاست )وبرای قلمه های خشبی بهترین زمان از اوایل پاییز تا اواخر زمستان (در زمان خواب )می باشد شاخه ای برای قلمه زدن مناسب می باشد که از نظر سنی نه پیرو و نه جوان باشد و قتی خم می شود به حالت اول برگردد طول قلمه حدود 10 سانتی متر با حداقل زاویه برش 45 درجه باشد و مکان برش 1 الی 5/0 سانتی متر پایین گره می باشد تا ریشه دهی به سهولت انجام گیرداگر تعدادی برگ برای تغذیه گیاه بر روی قلمه باشد ریشه زایی بهتر انجام میگیردقلمه را در خاک مرطوب کشت میشودو از تابش مستقیم نورجلوگیری شود ریشه دهی حدود 5 ماه بعد از کشت انجام میگیردو گیاهان نو پا را به خاک سبک عاری از کود انتقال داده (به علت اینکه گیاهمان نوپا بوده و ریشه های ضعیفی دارند در صورت وجود کوددچار سوختگی شده از بیت خواهند رفت)و بعد از یک سال به مکان اصلی انتقال می دهیم و کلیه عملیات هرس را بعد از انتقال به گلدان اعمال می کنیم.

انتقال گیاه به محیط کاری :

پس از اینکه گیاه را به منزل ببرید ، اگر از نظر هرس ریشه ضعیف است آنرا بکارید و تا یک سال هرس نکنید . بعد از کل ریشه ها آنرا از اطراف هرس کرده و در سنی کوچکتر از سینی قبلی قرار دهید . دقت کنی در هرس ریشه ها زیاده روی نکنید . با احتیاط بیشتری در فصول آینده باز هم هرس را تکرار کنید .

بذر گیاهان :

شما می توانید شاهد رشد گیاه خود باشید ، از مزیت های این روش احتیاج به هرس نخواهد بود . بذر گیاهان را از طبیعت یا از مراکز کشاورزی تهیه کنید و به تعداد بیشتر کاشته شود تا بهترین گیاه انتخاب شود . کاج ، راش ، بلوط ، صنوبر از جمله درختانی هستند که اوایل بهار با این روش کاشت می شوند . بذرها را در پلاستیک حاوی خاک سبک و کود بزرگ در محیط 30 سانتی متر قرار داده ، هرگاه جوانه زنی انجام شد آنرا به ظرف منتقل کنید

خوابانیدن :

شاخه ای از آن گیاه مورد علاقه تان را از محیط یافت ، ریشه را انتخاب و در جایی که می خواهید با سیم محکمی بسته و خزه خیسانده را مانند یک گلوله به دور آن ببندید . بعد از ریشه زنی آنرا بریده و به محل مورد نظر انتقال  دهید .

 کاشت بونسای :

سینی کاشت را آماده کرده و مخلوطی از شن ، ماسه و خاک را داخل آن ریخته ، گیاه را از محل قبلی خارج کرده ، قدری ریشه گیاه  را در محلول آب و ویتامین ب 1 فرو برده و 3/1 ریشه ها را هرس کرده تا ریشه حالت پهنی به اطراف و زیر بگیرد .

آنرا در سینی کاشت گذارده و روی ریشه را خاک ریخته ، آب می دهیم و در فضای باز نگه داری می کنیم .

هرگاه خاک روی سینی خشک شد به آن آب می دهیم به جای کودهای شیمیایی از کودهای پودر استخوان و کودهای حیوانی ضعیف طبیعی استفاده کنید . با هرس شاخ و برگ و همچنین با سیم درخت خود را تزئین و فرم دهید .

انتخاب ظرف  و گلدان :

در نگاه اول باید انتخاب ظروف بونسای

 به گونه ای نباشد که آنقدر زیبا باشدکه

 از جلو بونسای بکاهد . غالباً از گلدان های

 غیر تزئینی قهوه ای و خاکستری و برای

درختان گلدار و همیشه سبز و برگ ریز می توان از گلدان های تزئینی و مناسب با رنگ  درخت استفاده کرد و برای سبک های عمودی و گروهی از گلدان های گرد و بیضی استفاده شود .

طول گلدان به اندازه 3/2 ارتفاع بلندترین درخت اختیار می شود .

چگونه تعویض گلدان  کنیم:

1- به آرامی گیاه را به یک طرف (به جز بالا) بکشانید. اگر گلدان دارای لبه به طرف داخل است و لبه اجازه خروج به ریشه ها نمی دهیده قبلاً لازم است با یک کارد موکت بری تیز ریشه ها را تا کف گلدان قطع کنید. اگر گیاه از خارج شدن مقاومت نمود تا میله ای به ملایمت و به گونه ای که ریشه ها صدمه نبینند از سوراخ زهکش به توده ریشه اشاره کنید. پس از خروج ریشه شانه مخصوصی که در اختیار دارید از مرکز به بیرون به ملایمت روی سطح ریشه ها بلغزانید تا خاکها به آرامی از ریشه ها جدا شوند، در این کار هرگز عجله نکنید.

2- عمل جداسازی خاک از ریشه ها را تا آنجا ادامه دهید که حداقل نصف میزان اک از ریشه ها جدا شده باشند. در هر چند بار حرکت شانه از داخل به خارج یک بار گیاه را به آرامی تکان دهید تا خاااکهای آزاد اطراف ریشه جدا شوند. این عمل را چنان ادامه دهید که قاعده تنه آشکار گردد.

3- در این مرحله ریشه ها همگی آشکار شده اند. شستن ریشه ها و عاری کردن آ نها از خاک این شانس را به شما می دهد که حجم ریشه و همچنین ریشه های صدمه دیده و مهمتر از آن نحوه گسترش ریشه ها را بازدید و چگونگی شروع هرس و از کجا و چه مقدار را درک کنید. بعضی از بونسایی داران پس از هر 2 یا 3 تعویض ریشه ها را می شویند اما بعضی ها هم معتقد به شستشو در هر بار تعویض هستند.

4- هرس ریشه را شروع کنید. وسیله یا قیچی هرس باید مخصوص بوسنایی و تیز باشد. اول تمام ریشه های ضخیمی که به لبه های گلدان رسیده اند قطع کنید.

میزان قطع برحسب مورد بین یک سوم تا نصف متغیر است. در این بین ضخیم ترین ها بیشتر و نازک ترها کمتر قطع می گردند. در مرحله قطع ریشه ها مقدار نسبتاً زیادی از ریشه های موئین نیز قطع می گردند که جای هیچگونه نگرانی نیست و به زودی از محل هرس تعداد بیشتری ریشه شروع به رشد خواهند کرد.

5- گیاه را بالا بگیرید و چگونگی آویزان بودن بعضی از ریشه های موئین را مشاهده کنید چنانچه بازهم ریشه های موئین بیش از حد هستند یک بار دیگر به صورت مینیاتوری و ظریف و نه به صورت خشن و تهاجمی مقداری از آنها را حذف کنید. میزان حذف قبلاً ذکر گردید و تقریباً کل ریشه ها در کل جهات طول و عرض و ارتفاع گلدان حدود 2 سانتی متر قطع می گردند کمی کمتر یا بیشتر آن تابع گیاه و گلدان و سلیقه و تصمیم است.

6- گلدان را با مایع یا پودر لباسشویی بشویید. روی منفذ زهکش توری مناسب قرار دهید و از سوراخهای موجود در گلدان استفاده کرده سیمهای لازم را از آنجا عبور دهید. این سیمها برای نگهداری گیاه تا ثابت و پابرجا شدن مجدد است. اگر گلدان کوچک و خاک دارای بافت مناسب است. پوشانیدن منفذ گلدان لازم نیست اما در گلدانهای بزرگ می توان از قرار دادن چند سنگریزه درشت تر و مقداری سنگریزه ریزتر استفاده نمود.

7- لایه نازکی سنگریزه و لایه‌ای از خاک در گلدان بریزید و خاک را به صورت تپه درآورید. ارتفاع خاک این تپه برای رشد ریشه‌های جدید لازم است اما نباید آنقدر ارتفاع آن زیاد باشد که طوقه درخت خیی زیاد بالا بایستد که در این صورت ابیاری و نگهداری مشکل تر می گردد. نهایت دقت در این مرحله لازم است تا گیاه خوش فرم و به طور صحیح و زیبا در گلدان جای گیرد.

8- گیاه را در داخل گلدان و مرکز آن روی رأس تپه قرار دهید. به آرامی و ظرافت کمی گیاه را به این طرف و آن طرف و پایین حرکت و فشار دهید و چندین بار از جهات مختلف مورد بازدید قرار دهید. سیم هایی که برای ثابت نگه داشتن گیاه از سوراخها عبور داده بودید به گونه ای از عرض و طول گلدان در کنید که مطمئن شوید گیاه پابرجا خواهد ماند. مواظف باشید سیم ریشه ها و تنه را زخم نکند. دقت کنید که گیاه بونسایی برعکس سایر گیاهان گلدانی درست در وسط گلدان قرار نمی گیرد بلکه به یک طرف بیشتر متمایل است تا طرف دیگر.

9- این مرحله نوبت به اضافه کردن خاک است. خاک را به تدریج روی ریشه ها بریزید و همزمان با نوک یک مداد یا هر وسیله مشابه خاکها را به آرامی بین ریشه ها و کنار و کف و گلدان قرار دهید. اضافه کردن خاک را تا آخرین مرحله ا دامه دهید و با نوک مداد به صورت دایره روی سطح گلدان حرکت کنید به گونه ای که نقطه‌ای بدون فشار دادن باقی نمانده باشد. در بعضی موارد برای فشار دادن از انگشت سبابه نیز می توان استفاده نمود.

10- با جاروی ظریف مخصوص خاک گلدان را در تمام جهات پردازش و تراز کنید. گیاه را آبیاری نمایید. این آبیاری سخت ترین و دقیق‌ترین آبیاری است زیرا باید مطمئن شوید که کلیه منافذ با خاک و ریشه آبیاری شده اند. ممکن است خاک کمی نشست کند که در این صورت به آرامی درست همان مقدار نشست کرده را با خاک اضافه پر کنید.

روش پرورش ساقه بن سای

راست متقارن:

در این روش درخت در یک مسیر مستقیم رشد می کند .

ریشه ها نیز در همه جهات عمود بر ساقه گسترده شده اند .

 در این روش ، درخت را به گونه ای تربیت می کنند که

درختی رشد کرده در شرایط کاملاً مناسب و طبیعی ،

 در ذهن تداعی شود . برای ایجاد شکل ساقه راست متقارن ،

 باید پایین ترین شاخه را در حدود یک سوم ارتفاع تنه حفظ کرد و با سیم پیچی مانع حرکت آن به سمت جلو شود. آشفتگی شاخه ها باعث پنهان شدن قسمت عقبی و پشت درخت میشود. تعیین اولین شاخه مهم است زیرا موقعیت شاخه دوم با توجه به شاخه اول معین میشود. دومین شاخه بلند در قسمت دیگر وکمی بالاتر باشد. این شاخه باید کمی به قسمت پشت متمایل باشدو به گونهای پرورش داده شود، که مقداری از قسمت زیر شاخه در دید ناظر قرار گیرد. این شاخه به تاج درخت عمق میبخشد. سومین شاخه در قسمت عقب و کمی بالاتر از دومین شاخه قرار میگیرد. چهارمین شاخه در راستای دومین شاخه است. شاخه های دیگر نیز به همین ترتیب و به صورت متناوب قرار خواهند گرفت. شاخه ها نباید در دید ناظر بالای سر یکدیگر قرار گیرند زیرا در این صورت به یک میزان از نور خورشید و جریان هوا، بهره مند نخواهند شد.

روش ساقه راست نامتقارن:

در این روش، مانند روش متقارن، درخت رو به بالا رشد میکند ولی تنه دارای انحناهای بسیار زیبایی است. انحناها بیشتر به صورت زیگزاگ است. اما شاخه ها وضعیتی مشابه با روش متقارن دارند. در این روش راس ساقه اندکی به یک طرف کج شده است.

روش اریب:

این روش بسیار آسان است و برای افراد مبتدی در نظر گرفته میشود، در زمانی کوتاه نیز میتوان آن را ایجاد کرد. در این روش تنه درخت با انحنایی حدود 45 درجه به طرف راست یا چپ متمایل میشود. بدین ترتیب تنه ابتدا به یک طرف مایل شده و دوباره بعد از طی فاصله کوتاه درمسیر اولی قرار میگیرد. اولین شاخه، قوی و نیرومند است و در مکانی که انحنای تنه شروع میشود، واقع شده است. این شاخه یا به صورت افقی گسترده میشودیا روبه بالا متمایل میگردد و بیشترین نور را دریافت میکند. روش تنه کج، درختی را درذهن القا میکند که در اثر نیروهای طبیعی، به این شکل درآمده است.

گستردگی ریشه بیشتر در خلاف انحنای تنه است. این روش خلق یک بنسای و یک نمونه جالب را برای هنرمندان امکانپذیر می سازد.

روش بادزده:

در روش بادزده، یک بنسای را باید آن گونه شکل

 داد که همانند یک درخت یا گروهی از درختان

 باشد که در یک مکان بادخیز یا در مجاور ساحل

 یا در نوک تپه رشد کرده اند. در این روش تنه

 مستقیم است، ولی با زمین زاویه میسازد( عمود بر زمین نیست). زاویه خط تنه از راستای شاقولی حدود 45 درجه است. راس ساقه نیز در مسیرخمیدگی است. شاخه ها باید همچنان به صورت افقی حفظ شوند. خمیدگی درخت و وضع شاخه ها، این تصور را درذهن ناظر القا میکند که درخت در پیکاری طولانی با بادهای شدید است.

روش نردبانی:

این روش، که بسیار ساده است، برای بنسای کردن گیاهانی که از طریق خوابانیدن ریشه‌دار شده‌اند. استفاده میشود. این گیاهان را به گونهای تربیت میکنند که تمام شاخه های آنها در یک جهت قرار گیرند. سپس تنه گیاه را به صورت افقی، به طوری که شاخه ها رو به بالا قرار گیرند، دریک ظرف قرار میدهند و روی آن خاک می ریزند. برای تسریع ریشه زدایی، در زیر هر شاخه قسمتی از تنه را زخمی میکنند.

میتوان بین شاخه ها قطعات سنگ قرار داد تا بنسای نمای کوهستانی به خود بگیرد. بدین ترتیب سیمای یک جنگل در ذهن القا میشود.

نحوه شکل دهی

به سه روش انجام می شود:

1 ) هرس کردن شاخه ها و برگ ها که قبلاً به آن اشاره شد .

2 ) سیم بستن

3 ) آویزان کردن شاخه

شکل دهی با سیم

شکل زیبای بونسایی مدیون گسترش حساب شده

 شاخه ها به کلیه اطراف و جوانب درخت است

همانگونه که در طبیعت آنرا مشاهده می کنید این

 گسترش مدیون روش هایی در هدایت شاخه ها

 است که مهمترین آن شکل دهی با سیم است.

روش کار بسیار ساده و مکانیزم کاملاً روشن است

. اگر سیم مسی یا هر مفتول دیگر (که در اینجا سیم مسی به علت داشتن خاصیت ارتجاعی مزیت دارد) به9 صورت مارپیچی دور شاخه پیچیده شود با خم کردن سیم شاخه نیز در همان جهت خم خواهد شد و چون سیم بدون فشار به حالت اول برنمی گردد شاخه در همان حالت خواهد ماند. بدیهی است با گذشت زمان شاخه ضخیم تر شده و فشار سیم بر روی تنه افزایش یافته و در صورت طولانی تر شدن آن امکان ورود سیم به بافت نیز وجود دارد. پس از مدتی با رشد شاخه چوبهای تولید شده در بافت آن قادر به نگهداری خود خواهند بود و می توان سیم را حذف کرد. مدت زمان لازم برای این عمل بر حسب گونه، فصل و ضخامت شاخه متغیر است و شرح تفصیلی آن در گونه های متفاوت در بخش طرحهای بوسنایی جتسجو کنید. شاخه جوان خزان پذیرها حدود یک ماه زمان لازم دارند اما در سوزنی برگان ممکن است چند سال به طور بیانجامد. برای اینکه متوجه شوید که وضع سیم و شاخه چگونه است همیشه قسمت جوان شاخه و یا شاخه هایجوان بالای گیاه را بیشتر مورد بازدید قرار دهید زیرا به علت رشد فوق العاده آنها سیم زودتر در چوب شاخه فرو می‌رود. به محض مشاهده چنین وضعی فوراً سیم را خارج و یا سیم دیگر یدر جهت عکس بپیچید که فشار را تعدیل نماید. سیم را با سیم چین های خیلی تیز و قوی قطع کنید. البته با وارونه پیچیدن سیم می توان سیم را خارج کرد اما امکان صدمه دیدن چوب در این روش وجود دارد.

نوع سیم:

در چین و ژاپن رایج ترین سیم از نوع مسی است اما در غرب از سیم آلومینیومی نیز استفاده می‌گردد. سیم های آلومینیومی در ژاپن برای خزان پذیرها و سیم های مسی برای سوزنی برگان کاربرد بیشتری دارند.

تهیه این سیم ها ساده و نکته مهم قوی کردن آن با آب دادن است. سیم را روی شلعه گاز سرخ کنید و آنرا برای مدت 2 دقیقه در آب سرد فرو کنید قدرت آن دو برابر می گردد. سیم های مسی با روکش پلاستیک مناسب نیستند زیرا روکش پلاستیک آن تمایل بیشتری به پاره کردن چوب و وارد شدن در آن دارد.

سیم پیچی:

قبل از اینکه سیم پیچی را روی شاخه‌های گیاه بونسایی خود

آزمایش کنید ترکه هایی با ضخامت‌های مختلف به اندازه

 شاخه های گیاه خود و کمی ضخیم تر انتخاب کنید و رابطه

 بین ضخامت ترکه و سیم را خود به دست آورید و پس از

 تمرین خم کردن و نوع پیچیدن و استقامت سیم در برابر خم شدن پیچیدن روی شاخه های گیاه شروع کنید. اندازه سیم برابر با 5/1 برابر طول شاخه خواهد بود و محل اتصال و گیر دادن سیم می تواند یا شاخه مادری ضخیم تر عمودی و یا جانب یباشد و یا زائده‌ای که در اثر هرس غلط روی شاخه باقی مانده است. زاویه پیچیدن 45 درجه است. پس از پیچیدن با ملایمت شروع به خم کردن کنید. توجه داشته باشید که اگر در این کار عجله کنید ممکن است به شکستن شاخه ختم گردد. با پیچیدن صدای ایجاد شده در شاخه گوش کنید که چنانچه خطری متوجه شاخه باشد می توانید متوجه شوید. اگر شاخه در برابر خم شدن مقاومت نمود سعی نکنید همان ساعت کار را تمام کنید بلکه عمل خم کردن را به تدریج و ظرف دو یا سه هفته انجام دهید و هر هفته مقدار کمی به خم کردن بیافزایید.

 

آویزان کردن شاخه ها :

به سادگی یک طناب یا نخ را به شاخه مورد نظر متصل و انتهای آنرا به جایی متصل می کنیم تا شاخه خمیدگی مورد نظر را پیدا کند .

 

هرس:

در گیاهان مختلف گوناگون می باشد ولی به طور کلی

 از قوانین هرس گیاهان در محیط آزاد پیروی می کند اما

 باید دقت شود که چون در گیاهان در اندازه طبیعی رشد

 زیاد است پس بنابراین قدرت ترمیم خوبی دارند اما در

 بنسای رشد کم می باشد پس قدرت ترمیمی کمتری دارند

 و اگر محل هرس به خوبی پوشانده نشود محل ورود و فعالیت عوامل بیماری زا می شوند 2 عمل هرس باید در زمان رشد «بهار» صورت گیرد. و با چاقوی تیز انجام شود تا از له شدگی اطراف هرس جلوگیری شود و داخل محل هرس را خالی کرده تا به چوب سفت برسید تا التیام زودتر صورت گیرد محل خالی شده را با چسب پیوند بپوشانید

انواع هرس‌ها:

1، حذف نرکها: برخی از شاخه ها به صورت راست حرکت می کنند و از رشد بیریت برخوردارند می تواند با حذف آنها، علاوه بر جلوگیری از رشد شاخه های غیر فعال از بد شکلی نیز جلوگیری می کنیم این هرس بیشتر در گیاهان خزان دار مورد توجه است اما در گیاهان همیشه سبز می توان با بستن سیم شاخه مورد نظر را به گونه دلخواه تربیت کرد.

2، pinchine حذف جوانه های انتهایی: همان طور که در تعریف بنسای اشاره شد هدف از تربیت بنسای به دست آوردن گیاهان کوتوله و کوتاه با حفظ تعادل می باشد ما می توانیم با هرس محل رویش «جوانه» و فرم دهی به گیاه مورد نظر برسیم در هنگام رشد و بعد از تعویض گلدان معمولاً گیاهان بعد از 20 روز شروع به رشد می کنند که بعد از 4 هفته جوانه های کوچکی خواهد داشت هنگامی که جوانه های تازه به ارتفاع نزدیک 5/2 میلی متر می رسد آن ها را فشار می دهیم تا کاملاً قطع شوند بعد از حدود 2 الی 3 هفته یا 3 جوانه تازه در کنار جوانه قطع شده شروع به رشد می کنند این بار جوانه های تازه خیلی بلند نخواهند شد پس به فاصله بین شاخه کوتاه شده و برگ‌هایی رشد می کنند که از حد طبیعی کوچکتر می باشند با این حال گیاه هرس شده خیلی حساب بوده باید با رسیدن فصل سرما مراقبت بیشتری صورت گیرد تا از سرمازدگی جلوگیری شود و یا خشک شود و در پاییز مرتب در معرض خورشید قرار گیرد تا از دفرمه گی گیاه جلوگیری شود.

گیاهان گلدار:

هرس در گیاهان گلدار با درختچه و درختان متفاوت است و اگر به همان گونه که در درختچه‌ها جوانه های انتهایی حذف گردند در درختچه های گلدار عمل هرس انجام شود در سال آینده هیچگونه شاخه گل دهنده ای نخواهیم داشت. چون گل در درختچه‌های گلدار روی شاخه سالهای قبل تشکیل می گردد. بجز آزالیا و چند گیاه گرمسیری دیگر در گیاهان گلدار باید پس از اتمام دوران گلدهی عمل هرس انجام گردد و شاخه های جدیدی که بعد از هرس ظاهر شده اند اجازه یابند تا آخر تابستان به رشد خود ادامه دهند.

قبل از هرس شاخه ها را به دقت بازدی کنید. شاخه هایی که مسئول گلدهی هستند گردتر و درازتر از بقیه شاخه ها هستند. دو تا سه جوانه در آنها نگه داشته و بقیه را حذف کنید در سال آینده نیز شاخه هایی که از قاعده گلها رشد کرده اند کوتاه کنید و فقط دو و یا 3 برگ از آنها را نگه دارید. اینها شاخه هایی خواهند بود که اسپورهای گل دهنده روی آنها تشکیل می گردد و سالها گل می‌دهند تا اینکه به علت اجتماع زیاد مجبور به تنک کردن آنها نشوید.

 

کود:

حدوداً برای رشد بهینه گیاه 16 عنصر مورد نیاز است که از بین این 16 عناصر K و P و N و fe و mg، Zn بیشتر حائز اهمیت می باشد

مثلاً N مسئول جوانه زایی برای رشد را برعهده دارد و در اثر وجود N در حد بهینه گیاه سرسبز و شاداب به نظر می رسد ولی زیاد بودن این عنصر زیاد مطلوب نیست چون باعث افزایش رشد شده که این عمل نیز باعث افزایش دفعات هرس می شود. «در موقع رشد اضافه شود»

K: که باعث افزایش مقاومت گیاه در مقابل عوامل بیماری زا و همچنین سفت شدن شانه های علفی می شود «در موقع رشد اضافه شود»

P فسفر: در ریشه دهی و توسعه ریشه مؤثر می باشد و همچنین گل و میوه دادن را در گیاهان میوه دهنده تحریک می کند «زمان در موقع رشد»

 

/ 1 نظر / 15 بازدید
............

چرت است