شوکران :

نام علمی :
Conium maculatum
L


خانواده
- Umbelliferaceae
:چتریان
نام انگلیسی :
Hemlock
نامهای فارسی

: شوکران ، شوکران کبیر ، بالداران ، بیخ تفت .
پراکنش

: گرگان،گلی داغ،گلستان،جنوب بجنورد،گیلان،کوه انگور
چاله،آذربایجان،اردبیل،کرد ستان
(بین سنندج و صلوات آباد)،
همدان،کرمانشاه،اراک،لرستا ن(خرم آباد)،فارس،کرمان،کوه هزاران،
خراسان، کوه
بزک،تهران،الرزب،قزوین،کرج ،پل زنگوله
.
ویژگی ها:
ارتفاع این گیاه 1 تا 2.5 متر است. یکساله یا چند ساله.برگ ها
سبز تیره.بدون کرک.متقابل 2-4
.
مهمترین راه شناسایی این
گیاه و جود خال های قرمز متعدد بر روی ساقه آن است
.
گل
ها
:سفید رنگ.فرم چتری و همراه با براکت.
میوه: دارای شیار های موجی شکل و بدون کرک.
بخش های سمی
: آلکالوئید کونین(coniine) و ترکیبات مرتبط با آن در تمامی اندام گیاه وجود
دارد.
مخصوصا در میوه ها (بیش از 3.5%) بیشترین تمرکز این آلکالوئید سمی است تا
جایی که دیواره

درونی میوه را لایه کونین مینامند

.
عملکرد این آلکالوئید بر روی سیستم اعصاب
میباشد . به طوری که ماهیچه های بدن جاندار را فلج میکند . روند فلج شدن ، پا شروع
شده و به ماهیچه های بالاتر سرایت میکند. مرگ جاندار هنگامی فرا میرسد که ماهیچه
های تنفسی فلج گردند.

این گیاه به دلایل تاریخی از شهرت
بسیاری در بین گیاهان سمی برخوردار است. در گذشته یونانیان برای اعدام زندانیان خود
از زهر این گیاه استفاده میکردند.گفته میشود ،سقراط نیز توسط همین زهربه هلاکت
رسید. سم این گیاه بر روی حیوانات نیز موثر میباشد.گاو به سم این گیاه بسیار حساس
است و لی گوسفند و بز از حساسیت کمتری برخوردارند. مصرف گوشت حیوان آلوده به این سم
نیز همان اثرات مصرف مستقیم این گیاه را دارد.

درمان:
شستشوی سریع معده ، مصرف استریکنین(Strychnine) در دوز (2 میلی گرم در ساعت) و در
همین حال دادن تنفس مصنوعی به بیمار.





/ 0 نظر / 19 بازدید